„Ta prawie niedostrzegalna masa fitoplanktonu jest wciąż zjadana i wciąż się odradza w wyniku intensywnej fotosyntezy. Przyrost masy fitoplanktonu jest bardzo szybki. Na tym polega biologiczna aktywność mórz i oceanów, dająca olbrzymią produkcję biomasy.
Rozmieszczenie fitoplanktonu w kierunku pionowym nie jest bynajmniej jednakowe; w głębszych warstwach wody jest go coraz mniej z powodu niedostatku światła i ograniczonej fotosyntezy (tab. 28).
Światło i fotosynteza. Nawet zupełnie czysta woda pochłania świado. Pochłanianie to znacznie wzrasta, gdy woda zawiera fitoplankton (tab. 29).
że jego natężenie już na głębokości kilku metrów jest niewystarczające dla normalnej fotosyntezy. W wodach ubogich, gdzie niedostatek składników mineralnych ogranicza wzrost planktonu, zawartość jego w jednostce objętości wody jest mniejsza. Powoduje to większą przejrzystość wody i światło sięga głębiej, nawet do 100 lub 200 m. W pierwszym przypadku warstwa biologicznie czynna jest płytsza, ale fotosynteza bardzo silna, w drugim — znacznie głębsza przy słabszej fotosyntezie w jednostce objętości. Najbardziej właściwe wydaje się odnoszenie fotosyntezy do jednostki powierzchni — do całego słupa wody znajdującego się pod powierzchnią 1 m2.“(10)