„— Ludzkość tak długo ceni sobie swoje kłopoty, jak długo istnieje — odpowiedziałem. — Czym będziesz się martwić, kiedy przestaniesz istnieć
— Oni chcą nas poznać. Nie zniszczyć — powtórzyła z uporem.
— Mówimy o tym samym — postanowiłem załagodzić spór, bo dobijaliśmy już do celu jazdy. — Tylko oceniamy sprawę z różnych punktów widzenia. Gdyby nie było naszej Agencji, pomyślałabyś może czasami, jak to tłukliśmy się kiedyś ze sobą... nieustannie. Jesteś historykiem, czy mam cię uczyć, jak długo to trwało A czy tak trudno sobie wyobrazić, że w kosmosie istnieją istoty, robiące to do tej pory... teraz właśnie na przykład
— I zakładają u nas aparaty, żeby dowiedzieć się, czy jesteśmy łagodniejsi od nich Czy dawnym żołdakom przyszłoby coś takiego na myśl...
— Wszyscy w. kosmosie muszą być podobni do ludzi, prawda
— Może gdyby nie było SAO — podjęła po chwili — istotnie ci, którzy nas wysyłają, myśleliby więcej o naszym bezpieczeństwie. A czy ty, gdyby z kolei wszyscy badacze zachowywali się tak jak wy, nie miałbyś tego dość... Nie zapragnąłbyś czegoś innego w ewentualnych stosunkach z innymi cywilizacjami
— Nie wiem — odpowiedziałem szczerze. — Ale odbiegamy od faktów. Na razie ty należysz do beztroskich zbieraczy wiedzy, a ja do żołdaków, jak sama przed chwilą byłaś łaskawa stwierdzić...“(9)